Het is weer baardmannetjesfeest!

Twee keer eerder heb ik op een maandagochtend nog vóór werktijd gekeken of ze er al waren, maar dat was nog te vroeg in de maand. Vandaag begon de mist weg te trekken met een warm zonnetje in het vooruitzicht, redelijk windstil dus een uitgelezen kans om nog eens te gaan kijken. En ja hoor, de tientallen baardmannetjes zijn er weer! Op het Julianapad in de OVP.

Als ik aan kom rijden krijg ik al goede hoop, want de parkeerplaats staat aardig vol. Eenmaal uit de auto hoor ik ze direct al knetteren in het riet. Camera/verrekijker mee en het pad op. Voorbij de eerst bocht krijg ik gelijk een groepje voor m'n lens, niet heel dichtbij voor een mooie scherpe foto maar mijn uitstapje is direct gerechtvaardigd. Met de verrekijker kan ik ze goed bekijken. Op de achtergrond veel exotische geluiden, van de vogelringer die bij de vorige twee bezoeken overigens ook aanwezig was. Verderop in de tweede bocht staan alle statieven met teletoeters geduldig te wachten op het ultieme fotomoment. Dat doe ik niet, ik loop een keer heen en terug en heb dan mijn portie - voor nu - even gehad, met één aardige foto keer ik naar huis terug. Leuk dat ze er weer zijn!

Het gaat goed met de vijver...

Op dit moment is de vijver weer op zijn best:

De grote witte waterlelie heeft in dit derde jaar van de vijver maar liefst acht(!) knoppen die opkomen. Niet verkeerd voor een plantje van de Aldi voor 3 euro wat verder weinig onderhoud nodig heeft. De eerst knop is gisteren al tot bloei gekomen, door de oranjegele kleur van de kern doet het altijd erg aan een eitje denken. De andere knoppen zullen snel volgen. Onze rode dwerg-waterlelie heeft nu drie knoppen waarvan er eentje op knappen staat.

De bladeren van de grote waterlelie nemen nu wel erg veel ruimte in beslag, maar daaronder gebeuren ook leuke dingen: til zo een blad op dan tel je zomaar een tiental piepjonge salamanders! We hadden er al eerder enkele gesignaleerd maar het lijken er toch heel wat te zijn. De ouders komen ook regelmatig aan de oppervlakte zwemmen, of jagen als kleine krokodillen. Ik denk dat het er nog steeds 5 of 6 zijn die de vijver sinds het begin vast bewonen.

Op deze foto is een kleintje te zien, met de kieuwen buitenboord. Het schijnt dat de kleine watersalamander wel 28 jaar oud worden! Zet 'm op ukkies! Maar over een maandje of drie denk ik gaan ze de tuin in en dan moeten we maar hopen dat we ze ooit weer terugzien...

Last but not least hebben we ook een aantal waterjuffers die nu druk aan het paren zijn en in tandem hun eitjes afzetten op de waterplanten. We hebben meer mannetjes (blauw) dan vrouwtjes (groenig) maar hier op de foto toch een vrouwtje die alleen op het blad naast de vijver zat, al heeft deze weer iets andere kleuren.

Tot zover het vijvernieuws en deze eerste post op het Kwiebelsnater weblog!